Mercy laat haar blonde haren knippen en zwart verven. Ze voelt zich verloren en alleen, nu ze met haar moeder Pearl en haar tante Moo alweer verhuisd is en moet wennen aan een nieuwe school. Pearl kwijnt weg op haar kamer, terwijl Moo haar toevlucht zoekt in alcohol en waarzeggerij. Gelukkig heeft Mercy haar baantje bij de bloemist en Andrea nog. Maar het vooruitzicht dat de vriend van tante Moo binnenkort weer bij hen komt wonen, werpt een donkere schaduw over Mercy' s toekomst.
## Recensie(s)
In het bestaan van de Canadese Mercy is weinig ruimte voor vrolijkheid. Haar moeder is werkloos en depressief en haar tante is aan de drank. Bovendien vreest Mercy de terugkeer van B., de vriend van haar tante, die haar lastigvalt. De auteur weet in dit jeugdboek een overtuigend beeld te schetsen van de verlammende hopeloosheid van mensen die door de tegenslagen in het leven murw gebeukt zijn. Ze vluchten in depressie of zoeken zekerheid in toekomstvoorspellen, zoals Mercy's tante. De somberheid in het boek is voor de lezer toch draaglijk, omdat de auteur het verhaal ingehouden vertelt zonder al te dramatische scenes. Enkel het happy end, wanneer alle personages, hoe ze er ook aan toe zijn, opnieuw beginnen, neigt iets naar sentimentalisme. Het verhaal wordt (door Mercy) chronologisch verteld, met enkele flashbacks die duidelijk maken hoe het allemaal zo gekomen is. De vogels uit de titel zijn duiven die aanvankelijk ongeluk lijken te brengen, maar later geluksbrengers blijken te zijn. Op het voorplat is zo'n duif te zien, omringd door duivenogen die een wat griezelige indruk maken. Vanaf ca. 14 jaar.
Description:
Mercy laat haar blonde haren knippen en zwart verven. Ze voelt zich verloren en alleen, nu ze met haar moeder Pearl en haar tante Moo alweer verhuisd is en moet wennen aan een nieuwe school. Pearl kwijnt weg op haar kamer, terwijl Moo haar toevlucht zoekt in alcohol en waarzeggerij. Gelukkig heeft Mercy haar baantje bij de bloemist en Andrea nog. Maar het vooruitzicht dat de vriend van tante Moo binnenkort weer bij hen komt wonen, werpt een donkere schaduw over Mercy' s toekomst.
## Recensie(s)
In het bestaan van de Canadese Mercy is weinig ruimte voor vrolijkheid. Haar moeder is werkloos en depressief en haar tante is aan de drank. Bovendien vreest Mercy de terugkeer van B., de vriend van haar tante, die haar lastigvalt. De auteur weet in dit jeugdboek een overtuigend beeld te schetsen van de verlammende hopeloosheid van mensen die door de tegenslagen in het leven murw gebeukt zijn. Ze vluchten in depressie of zoeken zekerheid in toekomstvoorspellen, zoals Mercy's tante. De somberheid in het boek is voor de lezer toch draaglijk, omdat de auteur het verhaal ingehouden vertelt zonder al te dramatische scenes. Enkel het happy end, wanneer alle personages, hoe ze er ook aan toe zijn, opnieuw beginnen, neigt iets naar sentimentalisme. Het verhaal wordt (door Mercy) chronologisch verteld, met enkele flashbacks die duidelijk maken hoe het allemaal zo gekomen is. De vogels uit de titel zijn duiven die aanvankelijk ongeluk lijken te brengen, maar later geluksbrengers blijken te zijn. Op het voorplat is zo'n duif te zien, omringd door duivenogen die een wat griezelige indruk maken. Vanaf ca. 14 jaar.
Andrea Oostdijk
(source: Bol.com)