Description:

MET NOSTALGIE KIJKT HERMAN BRUSSELMANS in deze verhalenbundel terug op de archetypische Vlaamse volksmensen en hun nietig lijkende, maar onderhuids broeiende en bruisende levens op het platteland van de jaren zestig. Hij maakt hierbij gebruik van zijn kennis van zaken, de koestering van zijn eigen geheugen, zijn aangeboren mededogen met de outcasts en de simpele zielen en zijn geloof in de universaliteit van alles wat menselijk is: liefde, haat, verlangen, nijd, jaloezie, ambitie, angst, hartstocht, eeuwige tekortkoming en alles wat hiermee samenhangt.

**Recencie(s)** NBD|Biblion recensie

In dit ongewoon opgebouwde boek (met perfect afzonderlijk leesbare verhalen, die omdat ze over dezelfde personages handelen tegelijk toch weer een roman vormen) schetst de auteur het leven van een aantal archetypische inwoners uit het fictieve dorp Lensbeke op het einde van de jaren zestig. De verhalen worden op een cynisch, ironisch toontje verteld en het is àl kommer en kwel wat de Lensbekenaars overkomt: Alma vermoordt Jef, Flor de Paardenmarchand stikt in een autokoffer, de nieuwe dokter pleegt zelfmoord. Brusselmans slaagt erin de diverse verhaallijnen mooi te laten samenklikken. Wat in het ene verhaal een toevallig fait divers lijkt, blijkt in het volgende verhaal een belangrijk sleutelelement te zijn. Hij beschrijft zijn personages recht voor de raap in een wervelend, vaak bewust choquerend Vlaams. In enkele pennentrekken slaagt hij er steeds opnieuw in de Lensbekenaars te schetsen. Maar het blijft dan wel bij een schets, want Brusselmans doet nergens een poging zijn karakters een 'gelaagdheid' mee te geven. Vaak lijken het bordkartonnen, ééndimensionale figuren die eerder in een strip thuishoren dan in een boek. Jammer, want omwille van de constructie en de wervelende stijl blijft dit boek de moeite waard.
(Biblion recensie, Guy Didelez.)
(source: Bol.com)