Na al zijn avonturen uit De terugkeer van Bonanza (Ooievaar pocket) en Guggenheimer wast witter lijkt Guggenheimer, rijker dan Croesus, machtiger dan Zeus, van plan zich in stilte terug te trekken. Hoewel, terugtrekken? Als hij bij toeval ontdekt dat het medium 'literatuur' het volgens bepaalde prognoses in de 21ste eeuw volop gaat maken, schiet hij op de hem eigen wijze uit de startblokken en besluit hij om uitgever te worden -en meteen ook de allerbeste uitgever die in het Vlaamse letterland ooit is opgestaan. Geen half werk, redeneert hij als vanouds, en hij begint als hoofd van Uitgeverij Guggenheimer alvast concurrerende bedrijven volop de duvel aan te doen, waarbij een aantal literaire boegbeelden niet ongeschonden blijft. Daamaast zorgt hij er natuurlijk voor dat hij, met hulp van zijn onafscheidelijke secondanten Debbie en De Volder, een uniek eigen fonds op poten krijgt (fictie, non-fictie en poëzie). Guggenheimers hoofd loopt om, maar hij houdt niet op voordat zijn doel bereikt is: een Guggenheimer-boek op nummer één, nummer twee en nummer drie van de Vlaamse boekentoptien! Waarbij hij tussendoor ook nog eens zijn grote liefde, zijn ex-vrouw Euen, voor de zoveelste keer uit de put moet helpen. Zoals we van hem gewend zijn, omringt Guggenheimer zich op zijn tocht naar al weer een nieuw hoogtepunt in zijn leven met allerlei bekende en minder bekende figuren, die uitsluitend tot taak hebben Guggenheimers aureool aan het eind van de klim nog oogverblindender te laten stralen dan ooit tevoren.
**Recencie(s)** NBD|Biblion recensie
Brusselmans laat de hoofdpersoon van zijn boek 'De terugkeer van Bonanza' en 'Guggenheimer wast witter' nu een uitgeverij beginnen. De uitgever, Guggenheimer, heeft nergens verstand van, maar zijn vele geld en zijn meedogenloze, zakelijke benadering van de uitgeverij en het gewiekst bespelen van media en sentimenten garanderen succes. De contouren van het verhaal worden al snel zichtbaar en daarna wordt er eigenlijk niet zo heel veel meer aan toegevoegd. De komische herhaling is uitbundig tot stijlmiddel verheven, maar de geringe ontwikkelingen maken het tot een roman die steeds minder komisch en steeds vervelender wordt, zonder dat de beoogde grimmigheid er de plaats van inneemt. Het boek zou aanzienlijk winnen als een strenge uitgever zich er nadrukkelijk mee bemoeid zou hebben. Kleine druk. (Biblion recensie, Drs. W.A. Fasel) (source: Bol.com)
Description:
Na al zijn avonturen uit De terugkeer van Bonanza (Ooievaar pocket) en Guggenheimer wast witter lijkt Guggenheimer, rijker dan Croesus, machtiger dan Zeus, van plan zich in stilte terug te trekken. Hoewel, terugtrekken? Als hij bij toeval ontdekt dat het medium 'literatuur' het volgens bepaalde prognoses in de 21ste eeuw volop gaat maken, schiet hij op de hem eigen wijze uit de startblokken en besluit hij om uitgever te worden -en meteen ook de allerbeste uitgever die in het Vlaamse letterland ooit is opgestaan.
Geen half werk, redeneert hij als vanouds, en hij begint als hoofd van Uitgeverij Guggenheimer alvast concurrerende bedrijven volop de duvel aan te doen, waarbij een aantal literaire boegbeelden niet ongeschonden blijft. Daamaast zorgt hij er natuurlijk voor dat hij, met hulp van zijn onafscheidelijke secondanten Debbie en De Volder, een uniek eigen fonds op poten krijgt (fictie, non-fictie en poëzie). Guggenheimers hoofd loopt om, maar hij houdt niet op voordat zijn doel bereikt is: een Guggenheimer-boek op nummer één, nummer twee en nummer drie van de Vlaamse boekentoptien! Waarbij hij tussendoor ook nog eens zijn grote liefde, zijn ex-vrouw Euen, voor de zoveelste keer uit de put moet helpen.
Zoals we van hem gewend zijn, omringt Guggenheimer zich op zijn tocht naar al weer een nieuw hoogtepunt in zijn leven met allerlei bekende en minder bekende figuren, die uitsluitend tot taak hebben Guggenheimers aureool aan het eind van de klim nog oogverblindender te laten stralen dan ooit tevoren.
**Recencie(s)** NBD|Biblion recensie
Brusselmans laat de hoofdpersoon van zijn boek 'De terugkeer van Bonanza' en 'Guggenheimer wast witter' nu een uitgeverij beginnen. De uitgever, Guggenheimer, heeft nergens verstand van, maar zijn vele geld en zijn meedogenloze, zakelijke benadering van de uitgeverij en het gewiekst bespelen van media en sentimenten garanderen succes. De contouren van het verhaal worden al snel zichtbaar en daarna wordt er eigenlijk niet zo heel veel meer aan toegevoegd. De komische herhaling is uitbundig tot stijlmiddel verheven, maar de geringe ontwikkelingen maken het tot een roman die steeds minder komisch en steeds vervelender wordt, zonder dat de beoogde grimmigheid er de plaats van inneemt. Het boek zou aanzienlijk winnen als een strenge uitgever zich er nadrukkelijk mee bemoeid zou hebben. Kleine druk.
(Biblion recensie, Drs. W.A. Fasel)
(source: Bol.com)